Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/5316 K.2022/11128

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, kendisine borcu olan müştekiye bıçak çekip ''bana paramı ver'' diyerek tehdit ettiği, bilahare müştekinin borcuna karşılık cep telefonunu verdiği, daha sonra da sanığa 790 TL parasını verip telefonu geri aldığı ve kalan 200 TL borcu içinde sanığın, müştekiye ''daha sonra parayı vermezsen bunun sana dönüşü daha kötü olur'' diyerek tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında, alacaktan fazlasını talep söz konusu ise sanığın eyleminin, TCK'nın 148. maddesinde düzenlenen yağma, aynı değerin talebi hakkında ise TCK'nın 150. maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiden doğan alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturabileceğinden,

davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,