Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/57 K.2020/3359

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Sanık ... hakkında katılan ...'ye yönelik hakaret ve katılan ...'a yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemi ile 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün temyizinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın kasten yaralama eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı kabul edilmesine karşın, TCK'nın 25/1 ve CMK’nın 223/2-d maddeleri gereğince beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, karardan "ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresi çıkarılarak yerine, TCK'nın 25/1 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca "sanığın beraatine" ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİ ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

4) Sanık ... hakkında katılanlar Şerife ve Köksal Tortor'a yönelik silahla tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükmün temyizinde ise;

Sanık ...'ın aralarında husumet bulunan katılanlar ... ve Köksal Tortor'u 30.06.2012 tarihindeki silahla tehdit eyleminden önceki zamanlarda tehdit ettiğinin mesaj tespit tutanağı ve tanık beyanlarıyla sabit olması; olay tarihinde ise evlerinin önüne giderek silahla tehdit suçunu işlediğinin anlaşılması ve kabulü karşısında; sanığın katılanlara yönelik silahla birden fazla kişiye karşı ve farklı zamanlarda tehditte bulunma eylemlerinin, aynı kast altında tek bir tehdit eylemi olarak kabul edilerek,

TCK’nın 106/2-a maddesi uyarınca hükmolunan temel ceza, zincirleme suç hükümleri gereği katılanlara karşı aynı suç işleme kararı kapsamında tek fiil ile gerçekleştirmesi karşısında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince artırıldıktan sonra, yine temel ceza üzerinden her iki katılana farklı zamanlarda ayrı ayrı tehditten TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılarak bulunacak miktarın önceki cezaya ilavesiyle sonuç cezanın saptanması gerektiği düşünülmeden, sanık hakkında katılanlar Şerife ve Köksal'a yönelik iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurularak fazla ceza tayini,