KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/58 E., 2020/3135 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Basit yaralama, hakaret, tehdit
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;
Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama suçlarından hükmolunan cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın denetim süresi içinde işlediği kardeşe karşı kasten yaralama suçunun uzlaşma kapsamında olmadığı belirlenmekle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
1-Gerekçeli karar başlığında, katılanın adı ve soyadının yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-b maddesine aykırı davranılması,
2) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
3-Kabule göre de;
Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/58, K. 2020/3135, 13 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama