Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/5872 K.2020/17667

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, yokluğundan verilen gerekçeli kararın sanığa 23/03/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve temyiz süresinin son günü olan 30/03/2014 tarihinin hafta sonuna denk geldiği anlaşılmakla; sanığın 31/03/2014 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmasında; koyunlarının katılanın arazisinde olmamasına rağmen katılanın eline taş alıp kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında; 21/06/2013 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı da dikkate alınıp olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,