Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/6126 K.2021/4311

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi, Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ve yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231/6. maddeleri uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları olumlu bulunarak erteleme hükümlerinin uygulandığının anlaşılması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden,

“sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin mahkumiyetinin olması nedeniyle koşulları bulunmadığından CMK'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına takdiren ve kanunen yer olmadığına" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK’nın benimsediği sistemde ertelemenin yalnızca hapis cezası yönünden olanaklı olduğu, adli para cezalarının erteleme dışında tutulduğu, bir suçun yaptırımı olarak hapis cezası ile birlikte adli para cezasının da öngörüldüğü durumlarda 765 sayılı TCK sisteminde benimsenen “ertelemenin bölünmezliği” prensibinin terkedilmiş olması nedeniyle ne şekilde hükmedilmiş olursa olsun (doğrudan, seçenek yaptırımlardan para cezasının tercih edilmesi veya hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi) para cezalarının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesinin olanaksız olduğunun gözetilmemesi,