Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/6163 K.2022/6691

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, ... müdafisinin yalnızca sanık sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu belirlenmekle, sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceği öngörülmüştür.

Tehdit eylemi, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdit içerdiği düşünülen sözlerin olay kapsamında hangi bağlamda kullanıldığının da değerlendirilmesi gerekir.

Somut olayda; sanık ...'nin, eline av tüfeğini alarak müşteki polis memurlarının bulunduğu kalabalığın üzerine doğru yürüdüğü, kalabalığa hitaben küfür ettiği, polislerin dur ihtarına uymayarak polislere doğru ateş ederek polisleri tehdit ettiği anlaşılmakla; sanığın silahla tehdit eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olduğu ve sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,