Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/6193 K.2022/12135

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz başvurusunun tehdit eyleminden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, mahkemece tayin edilen sonuç ceza adli para cezası olduğundan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağı değerlendirilmekle tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianame konusu mesajların TCK'nın 107/2. maddesinde düzenlenen şantaj suçunu oluşturup oluşturmayacağı açıklanıp tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanığın suç tarihi itibariyle tekerrüre esas teşkil eden sabıkası olduğu gerekçesiyle kanundaki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği belirtilmesine karşın, tayin edilen hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim uygulanırken sanığın 15 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve devamında söz konusu gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,