Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/6386 K.2021/2321

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Milas 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/127 esas ve 2008/842 sayılı kararı hakkında, Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2001/3605 esas numaralı ilamıyla düşme kararı verildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık müdafiinin 25/12/2014 tarihli duruşmadaki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK'nın 62. maddesindeki takdiri indirim uygulanmasını da kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek bir karar verilmemesi,

3-Müştekinin, olay günü dükkan komşusu olan sanığın oğluna ''nerede o üçkağıtçı baban'' dediğini ve daha sonra sanığın dükkanına geldiğini beyan etmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre, haksız tahrik hükümlerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,