Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/7 K.2022/8129

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede:

1-Bir yargı işlemi olan uzlaştırmada, CMK’nın 253/4. maddesi uyarınca taraflara gönderilecek uzlaştırmaya yönelik açıklamalı davetiyenin, kazai mercilerce yapılacak tebligatı düzenleyen 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca yapılması gerekirken, sanığa uzlaştırma teklifi yapılmadan ve mağdura da bu yöndeki davetiyenin iadeli taahhütlü posta yoluyla gönderilmesi suretiyle uzlaştırmanın yasaya aykırı bir şekilde yapılarak, yargılamaya devamla karar verilmesi,

2-Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, karar verilmek suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

3-Birinci fıkrada belirtilen bozma nedeni uyarınca yapılacak yargılamada taraflar arasında uzlaştırma sağlanamaması halinde, 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38. maddesi ile TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Sanığın, lehe olan yasal hükümlerin hakkında uygulanmasını talep etmesi karşısında, TCK’nın 52/4 ile 62. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirme yapılmadan karar verilmesi,

5-Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesinin kararda gösterilmemesi,

6-Suç tarihi itibariyle sanığın hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel bir sabıkası bulunmaması, suçtan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan, “sabıkası olması” biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,