Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/735 K.2020/5519

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uygulanırken, birden fazla ilamın tekerrüre esas alınmış olması nedeniyle 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca infaz evresinde resen en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınabileceği de gözetilerek, tekerrüre esas alınan ilamlardan birinin karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı, diğer ilamın ise hapisten çevrili adli para cezası olması karşısında.

5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren ve tekerrüre esas alınan ilamlardan olan Pendik 1 Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/105 esas ve 2011/593 karar sayılı ilama konu suçun TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu olduğu, bu suçun da hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre bu suçtan tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi,

bu ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamaması halinde ise sanığın adli sicili gözetilerek tekerrüre esas olan Tavşanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/693 Esas ve 2012/469 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması zorunluluğu,