KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/7861 E., 2021/22419 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Mühür bozma eyleminden kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-İmar kirliliğine neden olma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a) 12/12/2013 tarihli tutanak ile sanığın ruhsatsız inşaat yaptığı tespit edilerek mühürleme işlemi yapıldıktan sonra, 07/01/2014 tarihli tutanakta, suça konu inşaata devam edildiğinin tespit edilmesi karşısında; sanığın imar kirliliğine neden olma suçunu, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden fazla kez işlediğinin anlaşılmasına karşın, hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,
b) Sanığın, hükümden sonra dosyaya sunduğu dilekçesinde, davaya konu taşınmaza ilişkin yapı kayıt belgesi aldığını belirtmesi ve bu dilekçesiyle birlikte yapı kayıt belgesini sunmuş olması karşısında, ilgili bakanlıktan suça konu bina ile ilgili usule uygun olarak yapı kayıt belgesi alınıp alınmadığı araştırılarak 18/05/2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16. maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/7861, K. 2021/22419, 22 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama