KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/7929 E., 2021/20377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığına, beraat
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 25/12/2013 tarihli duruşmada sanık ...’den şikayetçi olduğunu belirten müşteki ...’ya davaya katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...’nun davaya katılan, vekilinin katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
A- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde;
Eyleme, yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
B- Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyizinde;
1- Tanıklar ... ... ve ...’ın beyanları ile uyumlu sanık kabulü karşısında sanık ... hakkında teşebbüs aşamasında kalan kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,
2- İddianamede sanık ...’in eyleminin, “müşteki şüpheli ...'ya karşı tekme attığı, müessir fiilde bulunmak istediği ancak isabet ettiremediği” biçiminde açıklanması ve hakaret eyleminden açılmış bir kamu davası bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan hakaret suçu için hüküm kurularak, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/7929, K. 2021/20377, 22 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama