Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/7950 K.2020/12442

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

Hakaret suçunun haksız bir fiile tepki olarak işlenmesi nedeniyle TCK'nın 129/1 ve CMK'nın 223/4. maddeleri gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan ,5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, karardan “ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresi çıkarılıp, yerine “ceza verilmesine yer olmadığı” ibaresi yazılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/10/2020 tarihinde tebliğnameye kısmen uygun olarak oy birliğiyle karar verildi.