Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/9131 K.2020/18265

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın, mağdur ...’a yönelik fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kısa kararda TCK’nın 227/2. maddesi uyarınca temel hapis cezası 2 yıl olarak belirlendikten sonra TCK’nın 62. maddesi gereğince cezada indirime gidildiğinde netice hapis cezası 1 yıl 8 ay olması gerekirken, 1 ay 8 ay biçiminde yazılmış ise de, maddi hatadan ibaret bu husus mahkemesince fark edilip gerekçeli kararda düzeltiğinden ayrıca bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin hapis cezasından az olamayacağı yönündeki (sanık açısından kazanılmış hak oluşturmayan) TCK’nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye aykırı olarak temyiz edilen kararın hüküm fıkrasından denetim süresine ilişkin kısım çıkarılıp yerine “Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay denetim süresi belirlenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Diğer hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) Sanığın fuhuş suçlamasını reddetmesi, mağdurların fuhuş yapmadıklarını söylemeleri, 31/01/2015 tarihli “Olay ve Yakalama Tutanağında” sanığın, mağdur ...’e yönelik fuhuşundan söz edilmeyerek mağdurun olay anında masaj salonunda bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında, sanığın, mağdur ...’i fuhuşa teşvik ettirdiği, bunun yolunu kolaylaştırdığı, fuhuşa aracılık ettirdiği ya da bu amaçla mağdura yer temin ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyet kararı verilmesi,

b) Kabule göre de;

Cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresinin hapis cezasından az olamayacağı yönündeki TCK’nın 51/3. maddesine aykırı davranılması,