Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/9292 K.2020/14365

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde ise, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, olay günü oynanan futbol karşılaşmasında hakem olarak görev yapan ve 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/1. maddesinde düzenlenen "Spor müsabakalarında görev yapan hakem, gözlemci ve temsilciler bu görevleriyle bağlantılı olarak kendilerine karşı işlenen suçlar bakımından kamu görevlisi sayılır." hükmüne göre kamu görevlisi sayılan katılanlara karşı kasten yaralama eylemlerini gerçekleştirdiğinin kabul olunduğu olayda, sanığın eylemlerinin bir bütün halinde, görevi yaptırmamak için direnme niteliğinde olduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan ayrı ayrı mahkûmiyetine karar verilmesi,