KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/9294 E., 2020/19380 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Hükümler
- Mahkumiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyizin kapsamının sanıklar ... ve ... hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme ile sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin olduğu anlaşılmakla, dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
A- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ...’a yükletilen hakaret, sanık ...’ye yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ...’nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
B- Sanık ...’in eylemlerine ilişkin verilen mahkumiyet kararlarının temyizine gelince;
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, sanığın 22/02/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/9294, K. 2020/19380, 10 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama