KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2020/95 E., 2020/4227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kasten yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet, düşme
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın, TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu uzlaşma hükümlerine tabi olmayan silahla kasten yaralama suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında tehdit ve silahla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde;
Sanığa yükletilen tehdit ve silahla kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanık ...'nün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının son kesme nedenini oluşturan 14.09.2010 tarihindeki sorgudan itibaren inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2020/95, K. 2020/4227, 26 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama