Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2020/9702 K.2020/15490

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kamu davası açılması, soruşturma aşamasında düzenlenen uzlaşma formunda yalnızca kasten yaralama suçundan uzlaşma teklifi yapılmış olması ve hakaret suçunun da uzlaşma kapsamında olması karşısında, CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca, yöntemince uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın olaya ilişkin samimi kabul edilen savunmasında, katılanın önce kendisine küfür ettiğini ve iteklediğini söylemesi, dinlenen tanığın olayın başlangıç anına ilişkin anlatımının bulunmaması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre yaralama suçu yönünden TCK'nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanun'un 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,