Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10032 K.2022/4060

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın, müştekilere söylediği kabul edilen sözlerin söyleniş amacı da gözetilerek, bir bütün halinde tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında hataya düşülerek tehdit ve hakaret suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Hakaret suçu yönünden kurulan hükümde uygulama yapılırken hapis cezası ile başlanılıp arttırım yapılırken adli para cezası olarak devam edilmesi suretiyle, çelişkiye neden olunması,

b)Suç tarihi itibarıyla, TCK’nın 106/1.maddesinin ilk cümlesinde düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlenen hakaret suçunun uzlaşma kapsamında olmayıp, yapılan uzlaşma işlemleri bu nedenle geçersiz ise de, 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca anılan tehdit suçu uzlaştırma kapsamına alındığından, somut olayda CMK’nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı ve dolayısıyla 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca hakaret ve tehdit suçlarından usulünce uzlaşma işlemleri yerine getirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,