Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10113 K.2023/18875

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddelerinin ikinci fıkrası uyarınca neticeten 7.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, hakkında verilen kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, olay tarihinde sanık ile araç park meselesi sebebiyle tartıştığı, sanığın "Dengesiz, manyak, gerizekalı, a...a koyduğum, o...u çocuğu." şeklinde hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Temyizi Yönünden

Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımını tanıkların doğrulaması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle, söylenen sözlerinin hakaret suçunun unsurlarını oluşturduğu anlaşıldığından, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır,

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR