Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10141 K.2023/18844

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1-Yerel Mahkemenin 21.10.2010 tarihli kararı ile sanığın, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası, hakaret suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına yönelik kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2-Kararın 22.11.2010 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın 04.12.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı aldığı cezanın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine yeniden yargılama yapan Yerel Mahkeme yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararla, açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanmasına karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, eksik incelemeyle usul ve Kanuna aykırı olarak verilen kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Alkollü halde araç kullandığı tespit edilen ve dur ihtarına uymadığı anlaşılan sanığın, takip neticesinde durdurulmasına sinirlenerek mağdur polis memurunun yakasına yapışarak ona "sen benim kim olduğumu bilmiyorsun, ben adamın a...na ko..rım" biçimindeki sözleri söylemesi, mağdurun karnına yumruk atarak onun yaralanmasına ve mağdurun montunun yakasının yırtılması nedeniyle mala zarar verme, hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada, Mahkeme oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek, sanığın hakaret suçu dışında kalan eylemlerinin kül halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğunu kabul ederek sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1.Mağdurun olay tutanağı ve iddia ile uyumlu anlatımı, olayda mağduru ittiği yönündeki sanık savunması, sanığın eylemlerinin tanık polis memuru tarafından doğrulanması, mağdur hakkında düzenlenen raporda parmağından ağrı, batın bölgesinde de kızarıklık biçiminde yaralandığının belirtilmiş olması ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçları işlediği anlaşılmakla, sübut bulan suçlardan cezalandırılmasına yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiş ve sanığın temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir.

2.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçundan tayin edilen seçimlik adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince, belirlenen tam gün sayısının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanması gerektiği gözetilmeyerek netice adli para cezası eksik tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR