Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10477 K.2022/6439

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin ''16/06/2015, 22/06/2015'' olarak gösterilmesi gerekirken, sadece 22/06/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğu belirlenmekle, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Mahkemenin tehdit suçu yönünden delilleri takdir ve gerekçesi yerinde görülmekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

1-Sanığın tehdit suçuna ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Mala zarar verme suçundan kurulan hükümde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesi olarak TCK'nın 152/2-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,