Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10660 K.2023/18074

Sanık müdafiinin hakaret suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraatine, 2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü maddesi uyarınca, 3.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin, müvekkilinin atılı suçları işlemediğine, hükümlerin sanık lehine bozulmasına karar verilmesine ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın, spor salonunda güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı, sanığın spor salonunun tuvaletini kullanmak istediğinde, suların kesik olması nedeniyle tuvaletin kullanılmayacağını söylemesi nedeniyle katılanla aralarında çıkan tartışmada sanığın katılana, "Siz kimsiniz lan." demesi ve demir faraş ile vurması şeklinde gerçekleştirdiği eylemleri nedeniyle, sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan davada, hakaret suçundan atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, görevi yaptırmamak için direnme suçunda ise sanığın görevli bulunan katılana demir faraş ile vurmak suretiyle yaraladığının tanık beyanı ve adli rapor içeriği ile doğrulanması nedeniyle sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamaları tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Katılanın aşamalardaki beyanları uyumludur.

4. Tanık İ. E.'nin beyanları ile CD inceleme tutanağı ve adli rapor içeriği dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden

Sanık müdafiinin hakaret suçundan verilen beraat hükmünün gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yarar bulunmadığından sanık müdafiinin bu hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

1. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, sanığın kısmi ikrarı, katılanın aşamalardaki değişmeyen istikrarlı anlatımları ile tanık İ.E.'nin beyanlarına ve alınan adli rapor içeriğine göre Gençlik Hizmetleri İl Spor Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olan katılanın görevini yapmasına engel olmak amacıyla gerçekleşen eylem nedeniyle atılı suçtan hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, sanığın kişilik özellikleri dikkate alınarak sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde edinilen kanaate göre hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirim maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın direnme eylemini, birden fazla görevliye karşı ve silah niteliğinde sayılan demir faraş ile işlemesine karşın, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile anılan Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR