Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10691 K.2023/18755

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Mahkeme kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve anılan Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; tüm dosya kapsamına göre sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkûmiyet hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Asayiş Şube Müdürlüğü Ahlak Büro Amirliğine bağlı ekiplerce masaj salonlarında il genelinde yapılan çalışmalar kapsamında sanığın sahibi ve işletmeni olduğu ... İlçesi ... Mahallesinde faaliyet gösteren ... Center isimli masaj salonunun çevresinde gizli izleme yapıldığı, iş yerinden çıkan tanık M.A.'nın alınan beyanında, ismini tahkikat aşamasında öğrendiği ... tarafından kendisine masaj yapıldıktan sonra ekstra istermisiniz şeklinde yapılan teklif üzerine kabul ettiğini ve işlem bittikten sonra 100 TL masaj ve 50 TL ekstra için ödeme yaptığı şeklindeki beyanı üzerine sanık hakkında yürütülen soruşturma sonucunda, fuhuş suçundan açılan davada, tanığın aşamalardaki beyanı ile tutanak tanıklarının beyanlarına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği anlaşılmıştır.

3. 24.02.2015 tarihli olay tutanağı, tutanak tanıkları A.D. ile F. Y.'nin ve tanık M. A.'nın beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Dosya kapsamına, tanık M.A. ile tutanak tanıkları A.D. ile F.Y.'nin beyanlarına ve olay tutanağına göre sanığın atılı suçu işlediğine dair, sanığın fiilden sonraki davranışları, failin geçmişi ve sosyal ilişkileri değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının, dosyaya yansıyan kişiliği, pişman olduğuna dair herhangi bir tespitin bulunmaması, yeniden suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat oluşmadığından 5237 sayılı Kanun'un 51 ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı uygulanmaması yönünde, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Gerekçeli karar başlığında mağdur isminin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR