Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10760 K.2023/18317

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, suçu işlemediği, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığı, kararın bozulması gerektiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Müşteki ve şüphelinin akraba oldukları, aralarında alacak verecek meselesi bulunduğu, şüphelinin, müştekiyi telefonla aradığı, müştekinin, şüpheliye borcunun olmadığını söylemesi üzerine, şüphelinin müştekiye "Şerefsizlik yapma" demek suretiyle hakaret ettiği, iddiasıyla hakkında açılan davada sanığın atılı suçu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Katılanın hükümden sonra verdiği 04.10.2019 havale tarihli dilekçesiyle şikayetinden vazgeçmesi ve sanığın 11.12.2015 tarihli savunmasında, hakkında şikayetten vazgeçme olursa kabul ederim beyanı karşısında, takibi şikayete bağlı 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçunun kovuşturma şartı olan "şikayet" koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, aynı Kanun'un 131 inci maddesinin birinci fıkrası, 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR