Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10783 K.2023/18587

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin, sanığa iftira atmaları için geçerli bir neden bulunmayan müştekilerin sosyal hayatın olağan akışına da ters düşmeyen, kendi aralarında ve aşamalarda tutarlı olan beyanları ile sanığın tevil yollu savunmaları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olduğunun anlaşılmasına karşın mahkumiyet yerine dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesinin usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü Devlet hastanesi acil servisinde doktorun şüpheliye hastanın giriş kaydının yaptırıp getirmesini istediği, bunun üzerine şüphelinin bağırarak "bu hastanın sigortası yok, sen benden kayıt istiyorsun... Anasını avradını s.... ettiğim dediği, böyle devletin anasını s...., burada bulunan sen dahil tüm doktorlar yavşak" diyerek her iki görevli müşteki doktora hakaret ettiği, bu suretle yükletilen suçu işlediği iddiasıyla açılan davada sanığın atılı suçu işlemediği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Nedenleri Yönünden, Sanığın üzerine atılı suçu kabul etmemesi, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de göz önünde bulundurularak, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden, Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR