Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/10883 K.2023/19524

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile; 1. Sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 29 uncu ve 62 nci maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca da hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğu bu nedenle bozulması gerektiği talebine ilişkindir. 2. Katılan vekilinin temyiz istemi, a. Kasten yaralama suçu yönünden, cezanın alt sınırdan kurulması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması, ayrıca sanığın eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu halde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması nedenleriyle kararın bozulması gerektiği talebine vesaire ilişkindir. b. Hakaret suçu yönünden, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılarak ceza verilmesi gerektiği talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde sanığın çay ocağı işlettiği, katılanın ise zabıta daire başkanı olarak görev yaptığı, sanığın çay ocağının dışına taşar vaziyette semaverleri koyduğu, katılanın kaldırımı işgal etmemesini sanığa söylediği, aynı zamanda müşterilerin yanında sanığı azarladığı, bunun üzerine sanığın semaverleri bulunduğu yerden kaldırdığı, katılanın başka bir işi sebebiyle çay ocağının bitişiğinde bulunan mağazaya girdiği, arkasından mağazaya sanığın da girerek katılana hitaben "Amirim düzgünce söyleseydin yine kaldırırdım müşterilerin yanında neden azarladınız?" dediği,

bunun üzerine katılanın sanığa "Çık dışarı terbiyesiz, p*ç, şerefsiz." şeklinde sözler söylediği, katılanın sanığın üzerine doğru yürümesi üzerine mağaza çalışanlarının araya girerek sanığı dışarıya çıkardığı, daha sonra katılanın da mağazanın dışına çıktığı, burada tartışmanın devam ettiği, sanığın katılana "Senin ölünü de dirini de sinkaf edeyim." şeklinde söz söylediği, aralarında arbede yaşandığı, sanığın semaver maşası ile katılana saldırdığı, ancak maşa ile vuramadığı, kavga sırasında eliyle katılana vurmak suretiyle yaraladığı, sanık savunması,

katılanın beyanı, adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Ceza Verilmesine Yer Olmadığına İlişkin Hüküm Yönünden

1. Tanıkların beyanları, sanığın ikrar içeren savunması, katılanın iddiaları karşısında, sanığın eylemini haksız bir fiile tepki olarak işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede sanık ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Sanığın ikrar içeren savunması ve tanık beyanları karşısında, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna ve sanığın haksız tahrik altında atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR