Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11073 K.2023/19313

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası, tehdit suçundan ise aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, her iki mahkûmiyet hükmü yönünden de 53 üncü maddesi ile 58 inci maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, tekerrüre esas alınan ilam yönünden ek karar ile beraatine karar verildiğine, ilamın adli sicil kaydında bulunması nedeniyle bu hususta hata yapıldığına, olay tutanağının kendisine de imzalatılması gerekmesine karşın imzalatılmadığına, tutanaktaki isimlerin mağdurun emri altında hizmet veren kişiler olduğuna, olay günü hakim olan kişinin üzerinde cübbesinin bulunmadığına, mağdurun elektriklerin olmamasından dolayı kararı olaydan sonra açıklayarak suç işlediğine, beraatini talep ettiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın yargılandığı dosyanın duruşmasında, hakkında karar veren Mahkeme hakimi mağdur ... B.'nin yüzüne karşı ve o dosyada sanık hakkında şikâyetçi olan ...'nın gıyabında iddianamede belirtilen tehdit ve hakaret sözlerini söylediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Hakaret eyleminin alenen işlendiği kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine hükmedildiğinden, sanığa yüklenen tüm eylemlerin basit yargılama usulü kapsamında olmadığı değerlendirilmekle tebliğnamedeki tehdit suçu yönünden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemece tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/207 Esas, 2012/391 Karar sayılı ilamının 12.11.2014 tarihli ek karar ile iptaline ve sanığın beraatine karar verildiği, ancak sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınması gereken ve daha ağır cezayı içeren başka ilamların bulunduğu dolayısıyla sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının yerinde olduğu anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, işlendiği yer, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı uyarınca mahkemece temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Tekerrüre esas alınan Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/207 Esas, 2012/391 Karar sayılı ilamının 12.11.2014 tarihli ek karar ile iptaline ve sanığın beraatine karar verildiği ancak bu ilam yerine daha ağır cezayı içeren ve tekerrüre esas alınması gereken başka ilamlar olduğu anlaşılmakla, koşullu salıverilme süresine eklenecek miktarın hükümde belirtilen ilamdaki ceza süresi esas alınıp tekerrüre esas alınması gereken ilamın infaz aşamasında belirlenebileceği,

Hakaret suçundan temel ceza doğrudan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince belirlenmemiş ise de bu husus sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR