Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11111 K.2023/18288

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile, hakaret suçundan ise aynı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki mahkumiyet hükmü açısından 53 üncü ve 58 inci maddeler uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz dilekçesinin herhangi bir temyiz sebebi içermediği görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinden önce kolluk görevlilerince yapılan yol uygulamasından kaçan ve olay günü sanık tarafından kullanılan aracın durdurulması sonrasında sürücü belgesi ibraz edemeyen ve gerekli işlemlerin yapılması amacıyla görevli kolluk personeli tarafından polis merkezine götürülen sanığın, polis merkezinin bahçesinde şikayetçi polis memuruna iddianamede geçen tehdit ve hakaret sözlerini söyleyerek ve şikâyetçinin yüzüne yumruk atmak suretiyle yaralayarak, üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Şikâyetçinin aşamalarda sanık hakkında işlem yapılması amacıyla trafik ekibinin çağrıldığını, sanığı, trafik ekibinin aracına binmek istememesi üzerine kendi araçlarına alarak polis merkezine götürdüklerini, bu aşamadan sonra sanığın iddia edilen sözleri polis merkezinin bahçesinde söylediğini beyan etmesi karşısında, Mahkemece sanık tarafından engel olunan görevin ne olduğu, sanığa yüklenen suçların ne şekilde şikayetçinin görevine yönelik bulunduğu kanıtlarla ilişkilendirilerek yeterince açıklanıp tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2.Sanığın savunmalarında şikâyetçi polis memurunun kendisine küfür ettiğini ve vurduğunu beyan etmesi, sanık hakkında düzenlenen adli raporda somut yaralanma bulgusunun olduğunun anlaşılması karşısında, olay anında sanığın yanında bulunduğu anlaşılan oğlu da dinlenmek ve olayın başlangıcı ve gelişimi üzerinde durulmak suretiyle sanık hakkında hakaret suçu yönünden 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ise aynı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3.Hakaret suçunun karakol bahçesi olan aleni ortamda işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR