Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11163 K.2023/19129

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin, hakkında verilen hükmün temyiz edilmesinden ibaret olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Polis memuru olarak görev yapan katılanların devriye sırasında gelen bir ihbar üzerine park halinde olan sanığın aracının yanına gittikleri, bu esnada sanığın saldırgan tavırlarla aracın yanına gelerek mağdurlara hitaben "Siz kimsiniz, polis misiniz sıkıysa alın beni." dediği, daha sonra mağdur E.'ye "Sen sivil olduğun zaman seninle görüşeceğim, bu iş burada bitmez, sizi şikayet edeceğim." diye bağırarak görevi yaptırmamak için direndiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece;

olay günü mağdurlara uyuşturucu teslimatı yapılacağı söylenerek sanığa ait olan aracın plakasının bildirilmesi üzerine olay yerine gittikleri, sanığa ait aracın başına geldiklerinde sanığın da yanında olduğu, kendilerini görünce yanlarına gelip "Siz kimsiniz." dediği, polis olduklarını söyledikleri, sanığın polis memurlarının kimliklerini görmek istediği, mağdur E.'nin kimliğini gösterdiği, buna rağmen "Arabamı arayamazsınız, öyle bir yetkiniz yok, arama kararınız var mı." şeklinde sözler söylediği ve mağdur E.'ye "Sen sivil olduğun zaman seninle görüşeceğiz, bu iş burada bitmez, sizi şikayet edeceğim." dediği,

sahsın emniyetçe bilinen bir şahıs olduğu, daha önce de başka olaylar nedeniyle sık sık kendisi ile karşılaştıkları, mağdurları gördüğünde tanıdığı ancak sorun çıkarmak için sizi tanımıyorum şeklinde beyanda bulunarak ortalığı karıştırma amaçlı davrandığı, sanığın mağdurları tehdit ederek görevlerini yaptırmamak için direndiğinin tüm dosya kapsamından sabit olduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın duruşmalardan bağışık tutulma talebinde bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 21.01.2016 tarihli son oturumda Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hükmün verilmesi gerektiği gözetilmeden yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 ve 196 ıncı maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Sanığın, kendisine müdahale eden polis memurlarına söylediği "siz kimsiniz", "arabamı arayamazsınız, öyle bir yetkiniz yok, arama kararınız var mı" şeklindeki ve mağdur E.'ye hitaben söylediği "sizi şikâyet edeceğim" biçimindeki sözlerinin tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturmadığı, sanığın mağdur E.'ye hitaben söylediği "sen sivil olduğun zaman seninle görüşeceğiz, bu iş burada bitmez" şeklindeki sözlerinin ise mağdurun görevini yapmasını engellemek amacıyla tehdit niteliğinde olduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın atılı suçu mağdur E.'ye yönelik işlediği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile sanığın eylemini birden fazla görevliye karşı işlediği kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,