Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11188 K.2023/19276

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 11.10.2011 tarihinde düzenlenen iddianame kapsamında yapılan yargılama sonucunda Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/415 Esas, 2012/178 Karar sayılı kararı ile hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar verildiği, sanığın, denetim süresi içerisinde 29.09.2015 tarihinde kasıtlı suç işlemesi üzerine aynı mahkemenin 2016/4 Esas, 2016/111 Karar sayılı kararı ile hükümlerin açıklanmasına karar verilerek,

hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ile üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, karar verilmiştir.

2.Tebliğnamede hakaret ve görevi yatırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLER

Sanık dilekçesinde hakkında verilen mahkûmiyet kararlarını temyiz etmek istediğini bildirmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, alkollü şahısların çevreye rahatsızlık verdiklerinin ihbarı üzerine polis ekibinde görevli katılan ...

T. ve şikâyetçi ...'nin olay mahalline intikal ettikleri, bahse konu yerde eşgali uygun sanık ... ile temyiz kapsamı dışında kalan diğer sanıkların bulunduğunu ve bally olarak tabir edilen uçucu maddeyi kullandıklarını tespit etmeleri üzerine konuyla ilgili olarak idari yaptırım işlemlerinin yapılabilmesi için sanık ... ile temyiz kapsamı dışında kalan diğer sanıkların polis merkezine gelmeleri ve kimliklerini ibraz etmeleri istenildiğinde sanık ...'in "Siz kimsiniz lan, size kimlik vermiyorum, beni Allah'ın bir kulu bir yere götüremez,

sizin hepinizin a...ına korum." şeklinde söz söyledikten sonra fiili saldırıya geçerek şikâyetçi ve katılana yumruk attığı, bu saldırı üzerine oluşan ortamda temyiz kapsamı dışında kalan diğer sanıkların da şikâyetçi ile katılana fiili saldırıda bulundukları iddiasıyla kamu davaları açılmıştır. Yerel Mahkeme sanık hakkında verilen kararda eyleme dair herhangi bir kabul veya gerekçe ortaya konulmamıştır.

IV. GEREKÇE

1.Temyiz kanun yoluna tabi olup, kesinleşmesi halinde infaza verilecek ilamın açıklanan yeni hüküm olduğu, bu nedenle iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçe ile hangi delillere üstünlük tanındığının yargılama sonucunda açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141 inci, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü, 223 üncü ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması,

2.Kabule göre ;

a.Sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini tek bir fiil ile birden fazla kişiye karşı işlemesi nedeniyle cezasında artırım yapılırken, dayanak Kanun maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yollamasıyla birinci fıkrasının gösterilmesi gerekirken doğrudan birinci fıkrasının tatbiki,

b.Hakaret suçunda zincirleme suç hükümleri uygulanırken, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadar arttırabileceği gözetilmeden verilen cezada altıda bir oranında arttırım yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

c.Sanığın hakaret eylemini aleni sayılan ormanlık alan içerisinde gerçekleştirmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR