Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11192 K.2023/18145

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında;

1.Katılanlar ... ve ...'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2.Katılan ... A.'ya yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Tebliğnamede sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçlarını işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Olay tarihinde polis merkezine getirilen sanığın, hakkında alkollü araç kullanması nedeniyle işlem yapıldığı sırada karakoldan çıkmak istemesi üzerine katılan polis memuru ....'nın sanığa engel olduğu ve bunun üzerine sanığın katılana yönelik " Silahınızı alıp hepizinizi tek tek vururum." şeklinde tehdit içeren sözler söylediği, bu suretle sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğinin, katılanların beyanları, tanıklar R.Ç. ile M.Y.'nin anlatımları ve CD görüntüleriyle sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

B. Hakaret Suçu Yönünden

Sanığın polis merkezinin içinde katılan polis memurlarına yönelik hakaret ettiğinin, katılanların beyanları, tanıklar R.Ç. ile M.Y.'nin anlatımları ve CD görüntüleriyle sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Aşağıda (B) bendinde gösterilen nedenle tebliğnamdeki sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen deliller ile Mahkemenin oluşa dair kabulü karşısında, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşılmakla,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Hakaret Suçu Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

2.5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir.

Somut olayda; eylemin polis merkezi içinde gerçekleştiği ancak suçun işlendiği yere ilişkin net bir anlatımın bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemin gerçekleştiği yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, aleniyet unsurunun oluşup oluşmayacağının tartışılmaması,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

A. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B Hakaret Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,