Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11267 K.2023/17988

Sanık ... hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının katılan ... vekili tarafından vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz edilmesi karşısında, bu kararların aynı Kanun'un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümde; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşme kararı, sanık ... hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü maddesinin (c) fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Tebliğname'de sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükmünün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin; katılan sanık hakkında derhal beraat kararı verilebileceği hallerde düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemeyeceğine, hemşire olan katılan sanığın kalabalık bir gruba tek başına hakaret etmesinin fiili olarak mümkün olmadığına, kararın gerekçe kısmında katılan sanık hakkında beraat kararı verilmesine rağmen hüküm kısmında düşme kararı verildiğine, sanık ... hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş olmasına karşın vekalet ücretine hükmedilmediğine ve resen belirlenecek nedenlerle kararların bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yakınlarının öldüğünü zanneden hasta yakınları tarafından doktorlara saldırılması üzerine hemşire olan katılan sanığın; “Bu köpekleri buraya kim aldı.” dediği, bunun akabinde sanığın, katılan sanığın üzerine yaralama kastıyla yürüdüğü ve sinkaflı sözlerle hakaret ettiği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararları Yönünden

Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... Hakkında Verilen Düşme Kararı Yönünden

1. Mağdur ...'nin sanık ... hakkında 11.11.2015 tarihli duruşmada şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, takibi şikâyete bağlı olan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinde düzenlenen hakaret suçuna ilişkin, aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sanığa, şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre aynı Kanun'un 73 üncü maddesinin dördüncü ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Hükmün gerekçe kısmında sanık hakkında soyut beyan haricinde delil elde edilemediğinden hakaret suçundan beraat kararı verilmesi karşısında, hüküm kısmında şikâyetten vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR