Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11298 K.2023/19052

Sanığa hükmün 10.03.2015 tarihinde tefhim edildiği ancak hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 263 ncü maddesine göre temyiz dilekçesini cezaevi idaresi aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmediği, bu nedenle yapılan tefhimin yasa ve yönteme uygun olmadığı anlaşıldığından, tebliğ üzerine yapılan sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteğinin; suçlamayı kabul etmediğine, tanıkların doğruyu söylemediklerine, cezaevi kameraları incelenmeden ceza verildiğine ve kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin; 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son bendinde cezanın alt sınırının bir yıldan az olamayacağı hususunun gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Akşam saatlerinde hastaneye sevk edilmesini isteyen hükümlü sanığın, acil bir durum olmaması nedeniyle sevkinin yapılamayacağının söylenmesi üzerine şikâyetçileri kastederek; “Yarın sen görürsün ben onların g...tlerine odun sokmaz mıyım?” dediği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı ile suçun sübuta erdiğinin kabulüyle mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Sair Yönlerden

1. Suça konu sözler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yasal olmayan gerekçeyle, sanık hakkında aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan hakaret suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

2. (1) numaralı bozma sebebine göre; 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının hükmü uyarınca, sanığa atılı 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanun'un 35 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi gereğince sanık hakkında uzlaştırma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu,

3. Kabule göre de,

a. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının son bendine aykırı olarak, aynı (a) bendi uyarınca verilen hapis cezasının bir yıldan az olamayacağının gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

b.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 nci maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden,

Karar bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR