Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11449 K.2023/19396

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği suçun sübut bulduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine, O yer Cumhuriyet savcının temyiz isteğinin suçun sübut bulduğuna, İlişkin olduğu belirlenmişitr.

III. OLAY VE OLGULAR

Avukat olan sanığın, kendi dosyasının sırasını duruşma salonunda beklediği sırada yanındaki bir kişiyle konuşması üzerine sanık ile hakim olan katılan arasında tartışma başladığı, katılanın "Duruşmanın düzen ve disiplinini ben sağlıyorum." demesi üzerine sanığın "Bu duruşma salonunda ananıza avradınıza küfrettirdiğinizi herkes biliyor." dediği iddiası ile hakaret suçundan açılan davada, sanığın Bafra Cumhuriyet Savcılığının 2014/4966 sayılı dosyasında soruşturması yürütülen olay nedeniyle bir vatandaşın katılana yönelik eyleminden bahsettiği ve suç işleme kastı bulunmadığı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın ve O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR