Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11514 K.2023/20143

Sanık ... hakkında katılana karşı hakaret ve tehdit suçlarından kamu davası açılmış olmasına rağmen bir karar verilmemiş ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilebileceği belirlenmiştir.

Sanık ...'ın 10.03.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyizden feragat ettiği anlaşıldığından kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan beraat hükümlerinin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan netice cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükümlerin kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında,

1. Mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Tebliğname'de sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine yönelik bozma düşüncesine yer verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin, herhangi bir nedene dayalı olmadığı görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde sanığın akrabası olan tanık B. A.'nın komşusunun elektrik çarpması sonucu hayatını kaybettiğine dair ihbar üzerine jandarma personelinin muhtar olan katılanı da alarak olay yerine gittikleri, tanık B.

A'.nın komşusunun ölümü nedeniyle katılana "Bunların hepsi senin yüzünden oluyor." diyerek serzenişte bulunması üzerine tanık ile katılan arasında başlayan tartışmaya sanığın da dahil olarak katılana hitaben "Sen kimsin, senin aklını alırım, başlarım senin muhtarlığına, s...kime muhtarsın, şer...siz, peze...nk, sen kim oluyorsun, senin aklını alırım, sana göstereceğiz kim olduğumu." diyerek hakaret edip tehditte bulunduğu ve katılana yumruk atmaya çalıştığı esnada katılanın gözlüğünü kırdığı olayda; sanığın, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarından cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mala Zarar Verme ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın hakaret suçunu, alenen işlemesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezasında artırım yapılmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, hakaretin alenen ve basit yargılama kapsamında olmayan mala zarar verme suçu ile birlikte işlenmesi sebebiyle basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğine yönelik Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın eleştirilen husus dışında kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sanığın temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ...'ın Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ...'ın 10.03.2015 havale tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçtiğini bildirdiği ve hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği resen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Mala Zarar Verme ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Sanık ... hakkında hükmolunan netice cezaların türü ve miktarları gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca HÜKÜMLERİN kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, oy birliğiyle REDDİNE,