Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11672 K.2023/19502

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar Ü.K. ve F.G.'nin adreslerinin araştırılarak kovuşturma aşamasında dinlenilmesi gerekirken, katılanın tanıkların adreslerini bildirmediği gerekçesiyle dinlenilmeden karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna, re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın oğlunun birinci sınıfta öğrenci olduğu, katılanın ise öğretmeni olduğu, sanığa oğlunu çocuk psikoloğuna götürebileceğini söylemesi üzerine sanığın katılana hakaret ettiği iddiası ile dava açıldığı, katılan beyanından başka delil bulunmadığı gerekçesiyle, Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın öğretmen olan katılana yönelik hakaret içeren sözler söylediği, soruşturma aşamasında dinlenilen tanıklar Ü.K. ve F.G.'nin beyanı ile doğrulanması karşısında, anılan tanıklar dinlenilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR