KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/11723 E., 2023/20241 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Temmuz 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
393 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ile tanık beyanlarının çelişkili olduğu, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Taraflar arasında eskiye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanığın ... döner isimli herkesin girebileceği iş yerinde katılana hitaben "Senin ananı avradını sinkaf ederim, a... koyduğumun çocuğu." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeterli, tutarlı, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türek Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin bir ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.04.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/11723, K. 2023/20241, 3 Temmuz 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama