Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11777 K.2023/19899

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası ve 62, 53, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve gözaltı ile tutuklulukla geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile 62, 53, 58 ve 63 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve gözaltı ile tutuklulukla geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine, kardeşini yaralı halde görünce tepki gösterdiğine, orada bulunan iki kişinin kimlik göstermeden ve polis olduklarını belirtmeden kendisine saldırıp ters kelepçe ile kelepçelediklerine, haksız tahrik hükümlerinin dikkate alınması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İnceleme dışı sanık Ü. A. ve sanık ...'ın kardeş oldukları, inceleme dışı sanık S. A.'nın da Ü. A. ve ...'ın babası olduğu, olay tarihinde inceleme dışı sanık Ü. A.'nın başka bir soruşturma dosyası sebebiyle polis merkezine getirildiği, Ü. A. hakkında işlemler yapıldığı sırada Ü. A.'nın bahse konu karakolda olduğunu öğrenmeleri üzerine sanık ... ve S.

A.'nın birlikte karakola geldikleri, 145 promil alkollü olan sanık ...'ın karakolda görevli olan polis memurlarının üzerine yürüyerek katılan polis memuru Memiş Ç.'ye "Benim kardeşimi nasıl alırsınız." diyerek bağırdığı, "Ananı, çoluğunu, çocuğunu sinkaf edeceğim." şeklinde karakolun içinde hakaret ettiği, kendisini yatıştırmaya çalışan katılana vurmaya başladığı, bu sırada S. A.'nın da olaya karışıp katılana tekme ve yumrukla vurduğu, Ü. A.'nın ise sanık ... ve S.

A. ile birlikte katılanın üzerine doğru gitmeye çalıştığı, tüm sanıkların birlikte katılana hitaben "Sivilde seninle görüşeceğiz." diyerek katılanı tehdit ettikleri, bu suretle sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Olay, yakalama, üst arama ve teslim tutanağı ile tanık beyanlarına göre sanığın karakola girer girmez "Hangi a... k... evladı benim kardeşimi almış." diyerek katılan ... Ç.'nin üzerine gittiği de dikkate alındığında; katılan beyanı, tanık anlatımları, katılanın basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığına ilişkin doktor raporları, görev listesi, CD inceleme tutanağı ile olay yakalama, üst arama ve teslim tutanağı çerçevesinde sanığın üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

2. Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

3. Katılanın hakkında düzenlenen adli rapor içeriklerine göre yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrasında öngörülen yaptırımın alt sınırının da 1 yıl olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen temel cezanın 1 yılın altında olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

4. Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR