Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11871 K.2023/19455

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı, 2. Tehdit suçundan, davaya konu mesajlardaki sözlerin bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde, yasal şikayet hakkı kapsamında kaldığı ve tehdit sayılamayacağı anlaşıldığından, sanığın atılı suçu işlemediğinin sabit olması nedeniyle beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin; sanık hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğine ve resen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkla katılan arasında katılanın sanığa cinsel saldırıda bulunması nedeniyle husumet bulunduğu, sanığın katılanın cep telefonuna "...bana bak terbiyesizsin sen hangi hakla bana mesaj atarsin seni maf ederim rezil insan seninle mahkemede görüsecegiz, bi daha bu numarayi mesaj atip rahatsz edersen varya iste o zaman görürsün." 30.10.2014 günü "Bana bak bana mesaj atma numaramı da nerden buldun derhal sil sen ne utanmaz bi adamsin seref namus kavramlarindan yoksunsun ne iftirasi sen utanmıyormusun herkese söylersinde ya kendine insan,

.... seni doğuranda bir kadın bunu unutma o kadının başına bana yaptıkların gelseydi bi bunu düşün" 31.10.2014 günü "Beni rahatsız edersen yemin ederimki bu sefer 3. şikayet kağıdımı vereceğim içeri seninle mahkemelerde görüşeceğiz, senin gibi pislik karektersiz iftiraci seref namus kavramlarndan yoksun insanlar yüzünden 5 yaşındaki çocuklara tecavüz ediliyor ve bu birgün senin bacın kendi çocuğun hatta annen bile olabilir bunu düsün nasıl bir adamsın sen ...",

"Seni tanımam etmem adını bile karakolda ögrendim sen utanmıyomusun yalan ifade verip insanları kandırmaya bu ülkede senin gibileri bu ülkede senin gibileri yasadıkça ben rahat uyku uyuyamam ....", ''... pislik herif ... seni sakam yok sinirlenirsem o ...'ı senin ve ailenin başına yıkarım." şeklinde hakaret ve tehdit içeren mesajları göndermesi nedeniyle sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından açılan davada, sözlerin bir bütün olarak değerlendirildiğinde, şikâyet hakkının kullanılması niteliğinde olduğu bu nedenle tehdit suçundan beraatine,

hakaret eylemlerinin ise katılan tarafından sanığa cinsel saldırıda bulunmuş olması nedeniyle haksız eyleme tepki olarak gerçekleştiği anlaşıldığından ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı, mesajları gönderdiğini ancak katılanın eylemine tepki olarak gönderdiği şeklinde tevil yollu ikrar etmiştir. 3. 12.11.2014 tarihli mesaj tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık tarafından katılana gönderilen mesaj içeriğindeki sözlerin şikâyet hakkının kullanılması niteliğinde olduğu ve sanığın hakaret eylemini katılandan kaynaklanan haksız fiile tepki olarak gerçekleştirdiği anlaşıldığından, tehdit suçundan beraat, hakaret suçundan ise ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir

2. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR