Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/11956 K.2023/19870

Hakaret suçunun, yalnızca gerçek kişilere karşı işlenen suçlardan olduğu, tüzel kişilerin bu suçun mağduru olamayacakları, suçtan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, Basın İlan Kurumu'nun Kanun'a aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün şikâyetçi tüzel kişiliğe bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün katılan tarafından temyizine ilişkin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziantep 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2015 tarihli ve 2015/193 Esas, 2015/800 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi ve katılan vekilinin temyiz sebepleri, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sunulan delillerin değerlendirilmediğine, ifadelerin hakaret niteliğinde olduğunun ve müvekkillere yöneltildiğinin gözetilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ... Haberler isimli internet sitesinde yayınlanan 11.11.2014 tarihli "...'in 'Önemli Şahsiyetleri'YMİŞ!" başlıklı ve 16.11.2014 tarihli "Birleşik İ... Kurumu (BİK)" başlıklı yazılarında şikâyetçi ve katılana hakaret edildiği iddiasıyla açılan davaya ilişkin Mahkemece, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmiştir.

IV.GEREKÇE

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükmü, şikâyetçinin taraf sıfatı olmaması nedeniyle vekilinin de temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden

Sanık hakkında, internet sitesinde yayınlanan 11.11.2014 ve 16.11.2014 tarihli yazılar nedeniyle kamu davası açılmış olması ve davaya konu edilen her bir yazı yönünden değerlendirmede bulunulup, hakaret suçunun unsurları itibarıyla oluşup oluşmadığının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yalnızca "...'in 'Önemli Şahsiyetleri'YMİŞ!" başlıklı yazıya ilişkin değerlendirmede bulunulup, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyizi Yönünden