KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/12117 E., 2023/20068 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Haziran 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/748 E., 2016/57 K.
- Suçlar
- Kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
387 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,
aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. 2. Tebliğname'de beraat hükümlerinin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteğinin; beraat kararlarının iddiaya, doktor raporuyla uyumlu fotoğraflara, iddia tanıklarının ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre usulsüz olduğuna, resen görülecek nedenlerle kararların bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Evinin çatısına su deposunun demir sehpasını duvardan iple çekmek isteyen sanığın, evinin üst katında ikamet eden katılana demir sehpanın isabet etmesi nedeniyle katılanın basit tıbbi müdahale ile yaralanmasına neden olduğu ve katılana hakaret ettiği iddia olunmuştur.
IV. GEREKÇE
Tanıklar V.A., H.G., H.A., M.G. ve S.A.'nın; katılanın yaralanmasının kendi eyleminden kaynaklandığını söylemeleri ve tanıklardan V.A., H.G. ve M.G.'nin sanığın hakaret ettiğini duymadıklarını beyan etmeleri karşısında, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görüldüğünden Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.
1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/12117, K. 2023/20068, 19 Haziran 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama