Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12190 K.2023/20343

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. Tebliğnamede sanık hakkında fuhuş suçundan kurulan beraat hükmünün bozularak mahkûmiyetine karar verilmesi yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; dinlenen tanık beyanları, yakalama anına ilişkin kolluk tutanağı birlikte değerlendirildiğinde, mağdurların sanığın yöneticiliğini yaptığı Masörler ve Masözler Derneğinde bulunan odalarda müşteri olarak gelen şahıslarla ücreti karşılığında fuhuş yaptıkları, bu işi de dernek kılıfı altında sanığın temin ettiği dernek merkezinde bulunan odalarda yaptıkları sabit olduğundan sanığın tecziyesi yerine beraatine karar verilmesinin yasal olmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, fuhuş amacıyla yer temin edip aracılık ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

Yerel Mahkemece yapılan değerlendirme sonunda dinlenen tanıkların olay tarihinde mağdurlarla cinsel ilişkiye girmediklerini belirtmeleri, mağdurların da sanığın kendilerini fuhuşa zorlamadığını, fuhuş yaptırmadığını, yer temin etmediğini ve sanığın başkanı olduğu dernekte masöz olarak çalıştıklarını beyan etmeleri karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak mahkûmiyete yeter kesin ve inandırıcı herhangi bir delilin elde edilmediği,

dosya arasında bulunan 21.07.2015 tarihli tutanak içeriğindeki belirtilen hususların gerçekleştiği kabul edilmiş olsa bile sanığın, mağdurları fuhuşa teşvik ettiğine, yaptırdığına, aracılık ettiğine veya yer temin ettiğine dair delil oluşturmayacağı, tutanakta belirtilen hususların sanığın bilgisi dahilinde yapıldığına ilişkin dosya kapsamında yeterli delil bulunmadığı bu sebeple sanığın müsnet suçu işlediğine dair şüpheli bir durum oluştuğu, şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesinin gerektiği kanaatiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamedeki; bozmaya isteyen görüşe iştirak edilmemiş, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR