KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/12254 E., 2022/12982 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Sanık ...'nun yokluğunda verilen ...(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 11/09/2012 tarih 2011/125 esas 2012/792 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın sanık ...
Kuşcıoğluna 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği ancak; tebliğ mazbatasında muhatabın asker olduğunun kaydedilmesi karşısında; asker kişilere tebligat usulünü düzenleyen Tebligat Kanununun 14/1. maddesine göre asker kişilere yapılacak tebligatın kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılacağının belirtilmekle tebliğin usulsüz olduğu,
bu nedenle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiğinden bahsedilmeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04/10/2018 tarih ve 2017/8-952 esas, 2018/403 sayılı kararında da açıklandığı üzere, verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmemesi nedeniyle zamanaşımının durmayacağı ve denetim süresinin başlamayacağı, denetim süresi ve açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı cihetle, yerel Mahkemece verilen hükmün açıklanmasına ilişkin kararın hukuki değerden yoksun olduğu,
bu suretle de mahkumiyet kararının zamanaşımını kesmeyeceği, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımının, son kesme nedenini oluşturan sanığın sorgusunun yapıldığı 07/12/2011 tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/12254, K. 2022/12982, 24 Mayıs 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama