Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12272 K.2023/19755

Katılan ...'nun 02.02.2015 tarihli oturumda sanıktan şikâyetçi olduğunu ve uzlaşmak istemediğini belirtmesine müteakip davaya katılmak istemediğini beyan ettiği zapta geçirilmiş ise de; aynı celse vekilinin beyanında müvekkilinin beyanlarına iştirak ettiğini ve sanığın cezalandırılmasını talep ettiklerini ifade ettiği ayrıca mahkemece sanıktan katılma talebine karşı diyeceklerinin sorulduğu ve katılma talebinin kabul edildiği anlaşılmakla katılanın "davaya katılmak istemiyorum" şeklindeki beyanının sehven yazıldığı anlaşılmış ve bu nedenle Tebliğname'deki ret görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; müvekkilinin aşamalarda değişmeyen tutarlı anlatımı ve sanığın müvekkiline karşı husumet beslediği gözetildiğinde verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu bu nedenle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III.GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 02.02.2015 tarihli sanığın sorgusunun olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR