Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12308 K.2023/20011

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; sanığın katılana yönelik söylediği sözlerin hakaret kastıyla söylendiğine, katılanın şeref ve haysiyetine karşı yapılmış bir eylem olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına ve sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana hitaben "Dur lan, niye gülüyorsun lan." sözlerini söyleyerek hakaret suçunu işlediği ileri sürülmüş olup, Mahkemece sanığa yüklenen fiilin Kanun'da suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılan vekilinin ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, iddia edilen sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olması, hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması karşısında Mahkemenin sanığın atılı suçtan beraatine yönelik gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR