Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12335 K.2023/20689

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteminin özetle; mahkemece sanığın iddia edilen paylaşımı yaptığı ve bu paylaşımın hakaret içerdiği kabul edilmişken ve dosya kapsamındaki tüm deliller uyarınca sanığın yazdığı sözlerin muhatabının katılan olduğu açık bir şekilde ortadayken söz konusu bu sözlerin kime karşı söylendiğinin paylaşımdan anlaşılamadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin yasaya ve hakkaniyete aykırı olduğuna, bu ve resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulması talebine yönelik bulunduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... hesabından iddianamede belirtilen paylaşımı yapmak suretiyle katılana yönelik hakaret ettiği ileri sürülmüş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği ve suç tarihi olan 04.03.2015 tarihinin gerekçeli karar başlığında 2015 olarak hatalı gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR