Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12615 K.2023/19884

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

2.2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 2918 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

Tebliğnamede görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümleri temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın korsan otoparkçılık yaparak kişilerden para istediği ihbarı üzerine olay yerine gelen görevli polis memurları olan şikâyetçi ve mağdura elindeki bıçağı göstererek "Üzerime gelmeyin, İstinye'de beni herkes tanır, beni buradan kimse alamaz, ulan siz kimsiniz kendinizi ne zannediyorsunuz." şeklinde bağırdığı, şikâyetçi ve mağdurun sanığı gözaltına almak istedikleri ancak sanığın bıçakla şikâyetçiye ve mağdura saldırarak direndiği, sanığın ancak gelen takviye ekiplerin de yardımıyla gözaltına alınabildiği, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2.Sanığın kovuşturma aşamasında üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu kabul etmediği yönünde savunma yaptığı, 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçlamasını ise ikrar ettiği belirlenmiş ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan aşamalardaki savunmalarının çelişkili olduğu anlaşılmıştır.

3.Aşamalarda beyanı tespit olunan mağdur ve soruşturma aşamasında beyanda bulunan ancak kovuşturma aşamasında dinlenemeyen şikâyetçinin oluşa ilişkin birbirleriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.

4.Emniyet Genel Müdürlüğü İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 01.08.2015 tarihli uzmanlık raporuna göre, tetkik için gönderilen bıçağın taşımakta olduğu nitelikler bakımından 6136 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinde belirtilen yasak niteliğini haiz bıçaklardan olmadığının tespit edildiği saptanmıştır.

5.Olay tutanağı, sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Mağdur ve şikâyetçinin beyanları, olay tutanağı, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında sanığın eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2.Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından birlikte dava açılmış olması karşısında, tebliğnamedeki 2918 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulu yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğine yönelik bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

3.Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve 2918 sayılı Kanun'a muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR