Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12771 K.2023/19332

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerköy Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, tanık C.H.'nin mahkeme aşamasında yeminli olarak verdiği ifadede katılanın iddiasını doğruladığı, sanığın hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğu, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın katılanın dayısı olduğu ve aynı köyde ikamet ettikleri, aralarında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü taraflar arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışma esnasında sanığın katılana hitaben "Senin ananı avradını sinkaf ederim," şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece tanık C.H.'nin tarafsızlığı konusunda şüphe olduğundan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, tanık C.H.'nın tarafsız olduğuna dair şüphe oluştuğuna bu nedenle sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ilişkin Yerel Mahkemenin takdiri yerinde görülmekle, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR