Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/12941 K.2023/21960

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın, hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43 üncü maddesi uyarınca 10.620,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediğine ilişkindir. 2.Katılanlar vekilinin temyiz istemi, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hasta çocuğu ile ilgilenilmediğini düşünen sanığın acil serviste görev yapan doktorlara "...şerefsiz, orospu, şıllık, bu çocuğa bir şey olursa sizi öldüreceğim." demek suretiyle hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre sanığın her iki suçtan cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Nedenleri Yönünden

Katılanların beyanları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçları işlediği anlaşılan sanığın cezalandırılmasına yönelik mahkemenin inanç ve taktirinde hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın temyiz nedenine de itibar edilmemiştir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz Nedenleri Yönünden

Katılanlar, Sağlık Bakanlığı'nın görevlendirdiği vekil ile temsil edilmesi karşısında, Sağlık Bakanlığı Personeline Karşı İşlenen Suçlar Nedeniyle Yapılacak Hukuki Yardımın Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin 11 inci maddesi ile 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14 üncü maddesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi,

C. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

1. Hakaret suçunun nerede işlendiğine dair kararda bir tespite yer verilmeden suçun alenen işlendiği gerekçesiyle sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması,

2. (1) numaralı bozma nedenine göre hakaret suçunun alenen işlenmediği sonucuna varılması halinde, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7188 sayılı Kanun) 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR